Όμως, υπάρχουν μερικά (εύλογα) ερωτήματα.
Ερώτημα 1ο: Γιατί μιλάνε για «συγκυρία» αφού η κατάσταση είναι παγιωμένη και γίνεται χειρότερη χρόνο με το χρόνο;
Ερώτημα 2ο: Γιατί δεν έχουν προχωρήσει όλες οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που δεν κοστίζουν ή κοστίζουν ελάχιστα;
Για παράδειγμα, ΓΙΑΤΙ δεν έχει γίνει πράξη η χιλιοειπωμένη εξαγγελία για «κωδικοποίηση» της νομοθεσίας;
Γιατί δεν έχει προχωρήσει η κωδικοποίηση της «εργατικής νομοθεσίας» μέσα στην οποία θα συναντήσουμε τροποποιήσεις επί τροποποιήσεων;
Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε έστω και έναν τομέα που τα πράγματα πήγαν προς το καλύτερο...
2 σχόλια:
Σκοπίμως, δεν είναι αφέλεια. Η αφέλεια αυτή είναι σκοπιμότητα
Στην ουσία είναι copy paste κομματιών.
Ένα ενημερωμένο εγχειρίδιο (σε ετήσια βάση) στα χέρια του ΚΑΘΕ ελεγκτή είναι το ελάχιστο.
Ο ελεγκτής στηρίζεται σε νόμους και όχι σε θεωρητικά κείμενα με όμορφες εικόνες σε χαρτί πολυτελείας.
Δημοσίευση σχολίου